Blogia

nàmoR

Júlia

Júlia enche os meus sentidos
coa calor do seu sorriso
Os seus ollos arden negros
e as súas punzantes bromas
son o anzol que me afunde
máis e máis no escuro fango
da súa evidente sensualidade

Júlia ateiga a miña mente
co recordo dos seus soños
A súa respiración entrecortada
acougada e exitada
arríncame aínda hoxe
anacos de cordura
que nin sequera sabía que posuía

 

Plan

 

Tenía un buen plan

para hacerte ser

lo más hermoso del cosmos.

 

Solo tenías que confiar

un poco en mí.

Ahora ya no puedo apoyarme en nada.

 

Únicamente me queda

esperar al próximo tren

que nunca llegará.