Jùlia
Jùlia enche os meus sentidos
coa calor do seu sorriso
Os seus ollos arden negros
e as súas punzantes bromas
son o anzol que me afunde
máis e máis no escuro fango
da súa evidente sensualidade
Jùlia ateiga a miña mente
co recordo dos seus soños
A súa respiración entrecortada
acougada e exitada
arríncame aínda hoxe
anacos de cordura
que nin sequera sabía que posuía