Jùlia


 

Jùlia enche os meus sentidos
coa calor do seu sorriso
Os seus ollos arden negros
e as súas punzantes bromas
son o anzol que me afunde
máis e máis no escuro fango
da súa evidente sensualidade

Jùlia ateiga a miña mente
co recordo dos seus soños
A súa respiración entrecortada
acougada e exitada
arríncame aínda hoxe
anacos de cordura
que nin sequera sabía que posuía

 

2009/02/22 02:00. Autor: Román. #. Tema: Arte.

Comentarios » Ir a formulario

No hay comentarios

Añadir un comentario




No será mostrado.






Blog creado con Blogia. Derechos de autor con . Estadísticas. Suscribir RSS. Admin.
Blogia apoya: Fundación Josep Carreras; Emprendedor ven a Iniciador Aragón.