Diosa de caza


 

No hago más que imaginarte
tumbada sobre mí
con la cabeza recostada
en mi espalda
o en mi pecho
Te sueño
durmiendo despreocupada
como si no existiera
nada
aparte de nosotros
y quizá
-tan sólo quizá-
la cama que nos une
y nos separa

Pero te fuiste
hace tiempo que te has ido
yo lo quise
así
te desterré
y te lancé a tu nueva caza
por no matar
a quien me dio la vida
y me la quitó
de una metáfora
aunque sólo fuese por su bien
y por el mío

Unos días me arrepiento
de no haber hecho cuanto debía
y otros días
sé que hice lo correcto
y en el intento
de escribirte esta poesía
olvidaré que me decías:
 -No tiene que ser perfecto

Etiquetas: , , ,

2009/09/01 11:16. Autor: Román. #. Tema: Arte. No hay comentarios. Comentar.

 

Jùlia


 

Jùlia enche os meus sentidos
coa calor do seu sorriso
Os seus ollos arden negros
e as súas punzantes bromas
son o anzol que me afunde
máis e máis no escuro fango
da súa evidente sensualidade

Jùlia ateiga a miña mente
co recordo dos seus soños
A súa respiración entrecortada
acougada e exitada
arríncame aínda hoxe
anacos de cordura
que nin sequera sabía que posuía

 

Etiquetas: , , ,

2009/02/22 02:00. Autor: Román. #. Tema: Arte. No hay comentarios. Comentar.

 

Xadrez: Cabalo


 

 

                 A

          túa mirada

     disloca os meus

   sentidos desnudos.

  En todas esas duras

horas... ...nas que non

           soño nin acado

         un triste acougo,

         non sinto frío nin

        nada, e teño que

             renderme

       ós teus xélidos e

    penetrantes baleiros

 

 

Etiquetas: , , ,

2008/08/26 01:09. Autor: Román. #. Tema: Arte. No hay comentarios. Comentar.

 

Xadrez: Alfil


 

 

O

meu

é un corazón

algo pequeno,

pero nel

cabes tí, e aínda sobra

O meu é

un corazon

moi canso,

pero sabe que

algún día, a lúa

rubia brillará no horizonte,

e por embaixo, nós entrelazados.

 

Etiquetas: , , ,

2008/08/08 02:44. Autor: Román. #. Tema: Arte. No hay comentarios. Comentar.

 

Xadrez: Raíña


 

+ + + + + +

No meu mundo

Fágoche rir

e rabiar

Quéresme

Ódiasme

Arrincas mil bicos

do meu ser

Afúndelos

Entre os nosos beizos, nesta luz

Todo vai ó compás dos teus latexos

 

Etiquetas: , , ,

2008/08/07 02:16. Autor: Román. #. Tema: Arte. No hay comentarios. Comentar.

 

Xadrez: Rei


 

+

No teu mundo

Fasme sorrir

e chorar

Ódiote

Quérote

Sempre fai sol

e brisa

e chove

e todo doe coma o primeiro día

e todo sabe coma o derradeiro minuto

 

Etiquetas: , , ,

2008/08/07 02:15. Autor: Román. #. Tema: Arte. No hay comentarios. Comentar.

 

Abajo


 

Soy el que ha perdido.
Todo el tiempo, desde siempre.

Quien ella se ha perdido
al perder su tiempo con el de siempre.

Mi corazón ya está perdido.
Sucumbe al mal tiempo. ¡Hasta siempre!

Etiquetas: , , ,

2008/04/07 10:23. Autor: Román. #. Tema: Arte. No hay comentarios. Comentar.

 

Jugando con -arte


 

Últimamente, no consigo arrancarte

ni una risa, ni el corazón, ni parte;

últimamente, sólo logro animarte...

 

Así que vuelves a postrarte

ante el monstruo venido de Marte

que no sabe ni qué es amarte...

 

Y te arropo otra vez con mi arte,

mi pequeño y humilde baluarte,

intentando regalarte...

 

mi amor en verso, hasta que te harte...

porque sólo deseo mimarte...

¡pero no eres capaz de enterarte!

Etiquetas: , , ,

2007/08/20 02:34. Autor: Román. #. Tema: Arte. No hay comentarios. Comentar.

 

Máis Literatura (II)


 

-E como aínda non consigo durmir -son as 3 da madrugada-, e quería rematar de ordear eses papeis, vou facerlle uns amaños a outro borrador que atopei, e así xa podo tiralo ^_^. Non sei que tal quedará, xulgade e contádeme ~_o.

 

Pensamentos Plásticos

 

Quedei baldeiro por dentro

coma unha botella en sábado:

Trataba de acostuma-los meus calqueras

os teus beizos.

 

O son esdrúxulo, líquido

do teu soño

entrecortaba as miñas veas,

nun aquel inútil

por retornarme o alento

 

mentres o corpo ensanguentado

do meu corazon roto

trababa as miñas pálpebras,

tentando apañar un novo salouco de vida.

 

Todo esforzo era en van,

a choiva do amencer

mergullou o cadáver incómodo

no (cada)leito dun río:

atopei a morte, acougado, na corrente

da crueldade humana.

 

Etiquetas: , , ,

2007/06/18 03:18. Autor: Román. #. Tema: Arte. No hay comentarios. Comentar.

 

Máis Literatura


 

-Había ben tempo que non actualizaba a bitácora, así que antes de nada, benvidos de novo ;-) Xa hai máis dun mes que borrei o artigo sobre sistemas operativos: este non era o lugar para publicalo, e aínda por riba a redacción do mesmo era insufrible. Comecei a principios de ano a escribir sobre eses temas na miña outra bitácora (en Barrapunto.es). Cando teña algo decente pasareivo-la dirección, por se se dá o improbable caso de que queirades botarlle unha ollada :-P. Mentres tanto, facendo limpeza entre papeis antigos, atopei unha poesía (en realidade só un borrador) que data da miña época de estudiante de instituto, se non me trabuco. E como perdín irremediablemente a que estaba a escribí-lo día que borrei o dos SS.OO. -reinicio do PC no peor momento, unido a que por primeira vez a escribía directamente no blog en lugar de facelo en papel coma sempre-, e quería deixarvos algo para que souberades que isto segue vivo, pareceume boa idea colgalo. Coma de costume, agardo as vosas críticas (e por certo, algunha vez poderiades ser un pouquiño máis duros, que sempre me dicides que vos gustan ;-).



Lembrando

 

Sentía o arrecedo do verde por todas partes

Tentando moldea-los versos,

recaía unha e mil veces

no pasado.

 

Recordaba a vida

coa frescura

dun neno xogando con area,

triscando coma un enorme atardecer

da infinita nada.

 

Coma o solpor traído da man

pola noitiña das tuas ondas,

capilares de intensidade coagulada.




Etiquetas: , , ,

2007/06/18 02:30. Autor: Román. #. Tema: Arte. No hay comentarios. Comentar.

 

Letra W


 

  -Si revisáis los comentarios del artículo de la Letra C, veréis que me han retado de nuevo a escribir 10 palabras con una inicial común, en este caso la W. Vamos allá, veremos que sale -la idea es poner lo que a uno se le vaya ocurriendo sin pensarlo demasiado-:

  1. Walkman. ¿Qué sería de mí sin poder llevar la música a todas partes?
  2. Wenceslao Fernández Florez. Aparte de un escritor, era el nombre del colegio en el que estuve durante el año y pico que viví en "Woruña" :P.
  3. Washington. Para bien o para mal (y mi humilde opinión es que para peor), el destino del mundo entero depende de los ánimos con que se levanten ciertos personajes que suelen pasar por esa ciudad. Sinceramente, echo de menos a W. Clinton (a.k.a Bill). La administración de G. W. Bush está siendo un verdadero desastre para los intereses mundiales -para los suyos propios se entiende que no, aunque habría que verlo-. Ahora acaban de aprobar la declaración como Parque Nacional de unas islas del Pacífico cercanas a Hawaii, las cuales poseen una gran biodiversidad; pero no nos engañemos, lo han hecho por dos razones: una es que no les supone un impacto económico, ya que no producían pesca ni turismo; y dos, que es la excusa perfecta ante los ecologistas para empezar a buscar petróleo en Alaska -concretamente, en la Pendiente Norte-... lo que me lleva a las dos razones por las que Bush no ha querido adherirse al Protocolo de Kioto: frenaría -mínimamente, creo yo, porque siempre podrían recurrir a pagar dinero a cambio de la cuota de gases a países subdesarrollados, lo que no estaría mal- la economía de EE.UU., y por otro lado el derretimiento de los casquetes polares les beneficia para comenzar las prospecciones en el Norte -por lo visto no les importan demasiado los huracanes o las inundaciones que ya están sucediendo... si en el fondo, dejar morir a los habitantes de los barrios pobres de Nueva Orleans elimina ciertas cargas monetarias del país (los pobres siempre son los que acaban pagando en los desastres)-. Clinton no será muy apreciado en su país, pero al igual que Gorbachov, hizo mucho para la estabilidad del resto del mundo.
  4. Waterloo. Porque todos tenemos nuestra batalla perdida, nuestra espinita clavada, nuestro punto débil. Porque toda una vida de victorias y conquistas se puede ir al garete en unos minutos.
  5. Watt. Vatio, unidad de potencia del Sistema Métrico Internacional, nombrada en honor del ingeniero escocés que inventó la máquina de vapor. Hoy en día, en el lenguaje llano, casi siempre se suele asociar con la electricidad. Sin electricidad, no habría podido publicar esto ;). Sin la máquina de vapor, no habría habido Revolución Industrial, el efecto invernadero sólo se daría en los invernaderos de verdad (construídos de metal y vídrio, claro ^_^), etc... (Nota mental: ¿Cómo se puede conseguir el desarrollo sostenible? ¿De verdad creéis que con biocombustibles? Los paneles solares, hoy por hoy, no son la solución; las centrales nucleares de fisión, tampoco. La energía eólica produce un gran impacto ambiental y daña las rutas migratorias de las aves y los embalses por ahí andan. Así que, ¿qué hacemos? -y no, no soy el puto anuncio de Acciona ¬_¬; -).
  6. Wasabi. Versión en alfabeto latino de la palabra japonesa 山葵. Raíz de una planta de la familia de la mostaza y demás amigas. Se hace con ella una salsa muy picante que suele acompañar al sushi o al sashimi -diferentes preparaciones de pescado crudo-. También es el nombre de una entretenida película (aunque no le pidáis nada más) con Jean Reno. Todos necesitamos un puntito picante en nuestras vidas ¿no ;)?.
  7. Wences, una amiga.
  8. Walter, la otra persona, aparte de Wences, que tengo en mi agenda por la letra W. Encantador, y todo un profesional.
  9. Wozniak y Jobs. Dos chavales anónimos que, desde un garage, consiguieron crear algo original, útil y bello, y acabaron por crear una empresita con nombre de fruta. Dicha empresa aún sigue desmarcándose por las esas mismas cualidades en sus Mac, IPod, ...
  10. William Shakespeare. Otro chaval desconocido ;).
  11. Y como no podía ser menos, para terminar, Weblog (si es que era evidente :P).
   -En fin, me he vuelto a pasar por una, pero es que han quedado en el tintero tantas palabras (Winnie Cooper, Willy Fog, Walt Disney, Willy Wonka, Westfalia, Wargs, Wagner, Warn'da Brothers (if ya see da police :), Wanda, Wellington, Wonderwall, We will rock you, Leonor Watling, Wakarimasen yo!, Wantánamo -es coña-, World Wide Web, Wario, Woolite, Winston, Whisky, Whistler, Windooze, Wim Wenders, Waterpolo, Water a secas, Wegener, Walkie Talkie, Woof!, West 8, William Wallace, Waxbeat, White Album, When I come around, Wickie (Vicky) el Vikingo, Waka (和歌), Waku Waku, WalkiRia y un larguísimo et cetera). E-suck, tu turno.
2006/06/25 09:09. Autor: Román. #. Tema: Chorradas. Hay 1 comentario.

 

Letra C


 

  -Vale, hoy toca una actualización "chorra". Alguien ~_^ me ha pasado una cadena (si, como esas del correo electrónico), sólo que en formato weblog. Me explico: se trata de colgar en tu bitácora lo mismo que tus coleguitas en las suyas respectivas, pero adaptándolo para que diga algo sobre tí. Creo que suelen llamarlo "meme", o algo parecido. En fin, tendré que sucumbir ^_^.

  -La cuestión es que me han asignado una letra, la C, y debo poner diez palabras que empiecen por ella. Así que allá vamos (con lo primero que me venga a la cabeza, tratando de buscarle una explicación después ^_^):

0.-  C (Carbono): La base de la vida en este planeta; la base del plástico no bio-degradable ^_^. Lo que nos conecta con el resto de seres de la Tierra, pero también lo que mueve la química orgánica industrial -principal causa de que estemos jodiendo nuestro mundo- (ojo, con esto no digo que esté en contra de la ciencia de la química orgánica). Deberíamos pensar más en el Carbono de vez en cuando. [Sí, ya lo sé, pero ¿que queréis que ponga? ¿Cómo voy a explicar que la primera palabra que se me ocurra sea un elemento de la tabla periódica? Pues eso, que tendré que inventarme algo ^_^. Aunque... igual es porque su símbolo químico es, precisamente, la letra que me ha tocado.]

1.-  Curiosidad: El deseo de conocimiento, sin mayor motivación. Una forma de vida, que debería ser la de todos, porque la alternativa más común es el deseo de poder (¿He mencionado que Nitzche me hace bastante gracia?). 

2.-  Cariño: El amor es una mierda. El cariño es lo que debería mover el mundo.

3a.-  Ciencia: La curiosidad llevada a la práctica (y por tanto, un arma de doble filo). Necesaria como el aire.

3b.- Ciencia-Ficción.

4.-  Cocina (o bien, Comida, Comer, Cena, etc.): ¿Por qué las necesidades fisiológicas suelen ser tan agradables ^_^? (Ya, ya sé que si fueran desagradables no habríamos sobrevivido a la Evolución).

5.-  Computador: Para bien o para mal, siempre van a formar parte de mi vida (y de la vuestra probablemente también; al fin y al cabo, estáis leyendo esto, ¿no? ^_^).

6.-  Canción: Si la música no existiese, no habría tenido más remedio que inventarla yo.

7.-  Cine: Más de lo mismo.

8.-  Cómic: El verdadero arte pictórico contemporáneo. Además de una gran forma de literatura.

9.-  Casa: El hogar; el santuario del alma; el descanso.

10.-  Corazón. Es la undécima palabra, pero es que la primera no cuenta ^_^.

 

  -¡Eso es tooo... eso es tooo... eso es todo amigos!

 

2006/05/13 10:04. Autor: Román. #. Tema: Chorradas. Hay 3 comentarios.

 

Soneto de Abril


 

  -Y bueno... ya que estamos con el tema, os subo otro poema. Éste es un soneto que he escrito a finales de Abril -hace menos de un mes, vamos-. Tiene un título original, ¿verdad :^P? Desde el punto de vista técnico, tiene versos endecasílabos (aunque ya sabéis que mediante diptongos, hiatos y sinalefas se le hace lo que se quiera a la métrica ^_^), y rima consonante con estructura ABBA ABBA ABA ABA (Como me empeñé bastante en usar ese esquema, me costó bastante acabarlo... quizá el final se me haya ido de las manos, no sé. Por ejemplo, mi amiga Iria cree que este poema significa algo completamente distinto de lo que yo trataba de expresar. ¿No es hermosa la naturaleza del arte -y yo pijo cuando digo estas cosas ^_^ -?). Desde el punto de vista artístico, espero que me deis vuestras opiniones ~_o .

 

 

 

Soneto de Abril


O arrecendo a xampú pola mañán
Un sorriso debuxado no espello
A mirada que me adica, de esguello
O roce, no meu ombro, da súa man

Os beizos van pintados de volcán
Un bolso novo e un vestido vello
Uns sexis calcetíns ata o nocello
Se hoxe se lle enfrontan, perderán.

Recolle o que onte deixou polo chán
-Fixemos, do meu cuarto, un cortello-
Pregúntolle de novo o nome, en ván.

Pídolle que volte algún serán
Dareille uns xureliños, e Godello,
e sexo, doce, coma un furacán.

 

Etiquetas: , , ,

2006/05/10 01:54. Autor: Román. #. Tema: Arte. Hay 3 comentarios.

 

Poesía


 

  -Primera actualización. Estaba intentando escribir un ensayo sobre libertad -tanto en general como sobre la de expresión-, ya que no quería empezar duramente con un artículo sobre sistemas operativos. Pero me estaba quedando una chufa -además de bastante tostón, por cierto-, así que he decidido empezar con algo más suave: poesía. Ya avanzaba en el primer post de bienvenida que probablemente acabaría derivando hacia otros temas. Dicho y hecho, que bien me conozco ^_^. Estoy descubriendo, a medida que intento escribir en ésta mi bitácora (frase copyright Juán Cuesta ^_^), que los temas que creía que necesitaba compartir con el mundo pueden ser bastante anodinos para el resto de los mortales... y eso que lo estoy juzgando yo mismo mientras trato de escribir sobre ellos (!!). En fin...

 

  -Pues lo dicho, vamos a ello. Éste es un poema que escribí hace ya algunos años, a finales del 98, si no me equivoco -y si me equivoco, a principios del 99 ^_^ -. Como una gran parte de mis poemas, está en Gallego, mi otra lengua materna (Soy un bicho raro del bilingüismo, siempre he usado ambas lenguas -Español [Castellano] y Gallego- en todos los ámbitos. En realidad, uso el Castellano para escribir esta bitácora por la única razón que supone una diferencia para mí: para llegar a más gente -suponiendo que algún non-Galego-falante ^_^ se acerque hasta este blog-). Bueno, no me enrollo más -estoy descubriendo que es una tendencia natural mía o_O -. Espero que os guste. Ya me contaréis ~_o -dicho de otra forma, usad los comentarios si quereis-.

 

 

 

Poemas

 

Quebrache-lo meu cosmos

Burbullas

Estrelas

Poemas

Prometíchesme poemas

Prometinche a vida enteira

O Destino

Os meus soños

Prometíchesme poesías

Hei brindarchas algún día

Aquí estou

Para sempre

Non me odies por ilo

 

 

Etiquetas: , , ,

2006/05/10 01:48. Autor: Román. #. Tema: Arte. No hay comentarios. Comentar.

 

Bienvenidos


 

  -Bienvenidos a mi bitácora (weblog, o blog). La he creado para poder escribir pequeños artículos y/o ensayos sobre todo tipo de temas que ocupan mi mente de alguna forma. Mi amigo J afirma que un ingeniero se pasa la vida optimizando cajas negras. Creo que yo y mi curiosidad le damos la razón ;^). Así que, muy probablemente, los textos que escriba serán, por un lado, de carácter técnico, relacionados con las nuevas tecnologías, y por otro, sobre todo aquello que nos rodea en nuestras vidas y está mal planteado ;^). Veremos si la temática se extiende poco a poco; sospecho que acabaré incluyendo críticas sobre música y cine, o desvaríos varios sobre libertad de expresión, educación, economía, etc., y hasta puede que algún texto de corte más literario.

  -Nada más. Un saludo para todos los que os acerquéis a echar un vistazo; os emplazo a que uséis los comentarios para todo aquello que consideréis pertinente -simplemente, usadlos con moderación ;^)-.

 

2006/05/07 12:38. Autor: Román. #. Hay 1 comentario.


Blog creado con Blogia. Derechos de autor con . Estadísticas. Suscribir RSS. Admin.
Blogia apoya: Fundación Josep Carreras, y Evento Blog España. Vota en los Premios Bitacoras.com [Blog Oficial en LaInformacion.com]