Se muestran los artículos pertenecientes al tema Arte.

 

Diosa de caza


 

No hago más que imaginarte
tumbada sobre mí
con la cabeza recostada
en mi espalda
o en mi pecho
Te sueño
durmiendo despreocupada
como si no existiera
nada
aparte de nosotros
y quizá
-tan sólo quizá-
la cama que nos une
y nos separa

Pero te fuiste
hace tiempo que te has ido
yo lo quise
así
te desterré
y te lancé a tu nueva caza
por no matar
a quien me dio la vida
y me la quitó
de una metáfora
aunque sólo fuese por su bien
y por el mío

Unos días me arrepiento
de no haber hecho cuanto debía
y otros días
sé que hice lo correcto
y en el intento
de escribirte esta poesía
olvidaré que me decías:
 -No tiene que ser perfecto

Etiquetas: , , ,

2009/09/01 11:16. Autor: Román. #. Tema: Arte No hay comentarios. Comentar.

 

Jùlia


 

Jùlia enche os meus sentidos
coa calor do seu sorriso
Os seus ollos arden negros
e as súas punzantes bromas
son o anzol que me afunde
máis e máis no escuro fango
da súa evidente sensualidade

Jùlia ateiga a miña mente
co recordo dos seus soños
A súa respiración entrecortada
acougada e exitada
arríncame aínda hoxe
anacos de cordura
que nin sequera sabía que posuía

 

Etiquetas: , , ,

2009/02/22 02:00. Autor: Román. #. Tema: Arte No hay comentarios. Comentar.

 

Xadrez: Cabalo


 

 

                 A

          túa mirada

     disloca os meus

   sentidos desnudos.

  En todas esas duras

horas... ...nas que non

           soño nin acado

         un triste acougo,

         non sinto frío nin

        nada, e teño que

             renderme

       ós teus xélidos e

    penetrantes baleiros

 

 

Etiquetas: , , ,

2008/08/26 01:09. Autor: Román. #. Tema: Arte No hay comentarios. Comentar.

 

Xadrez: Alfil


 

 

O

meu

é un corazón

algo pequeno,

pero nel

cabes tí, e aínda sobra

O meu é

un corazon

moi canso,

pero sabe que

algún día, a lúa

rubia brillará no horizonte,

e por embaixo, nós entrelazados.

 

Etiquetas: , , ,

2008/08/08 02:44. Autor: Román. #. Tema: Arte No hay comentarios. Comentar.

 

Xadrez: Raíña


 

+ + + + + +

No meu mundo

Fágoche rir

e rabiar

Quéresme

Ódiasme

Arrincas mil bicos

do meu ser

Afúndelos

Entre os nosos beizos, nesta luz

Todo vai ó compás dos teus latexos

 

Etiquetas: , , ,

2008/08/07 02:16. Autor: Román. #. Tema: Arte No hay comentarios. Comentar.

 

Xadrez: Rei


 

+

No teu mundo

Fasme sorrir

e chorar

Ódiote

Quérote

Sempre fai sol

e brisa

e chove

e todo doe coma o primeiro día

e todo sabe coma o derradeiro minuto

 

Etiquetas: , , ,

2008/08/07 02:15. Autor: Román. #. Tema: Arte No hay comentarios. Comentar.

 

Abajo


 

Soy el que ha perdido.
Todo el tiempo, desde siempre.

Quien ella se ha perdido
al perder su tiempo con el de siempre.

Mi corazón ya está perdido.
Sucumbe al mal tiempo. ¡Hasta siempre!

Etiquetas: , , ,

2008/04/07 10:23. Autor: Román. #. Tema: Arte No hay comentarios. Comentar.

 

Jugando con -arte


 

Últimamente, no consigo arrancarte

ni una risa, ni el corazón, ni parte;

últimamente, sólo logro animarte...

 

Así que vuelves a postrarte

ante el monstruo venido de Marte

que no sabe ni qué es amarte...

 

Y te arropo otra vez con mi arte,

mi pequeño y humilde baluarte,

intentando regalarte...

 

mi amor en verso, hasta que te harte...

porque sólo deseo mimarte...

¡pero no eres capaz de enterarte!

Etiquetas: , , ,

2007/08/20 02:34. Autor: Román. #. Tema: Arte No hay comentarios. Comentar.

 

Máis Literatura (II)


 

-E como aínda non consigo durmir -son as 3 da madrugada-, e quería rematar de ordear eses papeis, vou facerlle uns amaños a outro borrador que atopei, e así xa podo tiralo ^_^. Non sei que tal quedará, xulgade e contádeme ~_o.

 

Pensamentos Plásticos

 

Quedei baldeiro por dentro

coma unha botella en sábado:

Trataba de acostuma-los meus calqueras

os teus beizos.

 

O son esdrúxulo, líquido

do teu soño

entrecortaba as miñas veas,

nun aquel inútil

por retornarme o alento

 

mentres o corpo ensanguentado

do meu corazon roto

trababa as miñas pálpebras,

tentando apañar un novo salouco de vida.

 

Todo esforzo era en van,

a choiva do amencer

mergullou o cadáver incómodo

no (cada)leito dun río:

atopei a morte, acougado, na corrente

da crueldade humana.

 

Etiquetas: , , ,

2007/06/18 03:18. Autor: Román. #. Tema: Arte No hay comentarios. Comentar.

 

Máis Literatura


 

-Había ben tempo que non actualizaba a bitácora, así que antes de nada, benvidos de novo ;-) Xa hai máis dun mes que borrei o artigo sobre sistemas operativos: este non era o lugar para publicalo, e aínda por riba a redacción do mesmo era insufrible. Comecei a principios de ano a escribir sobre eses temas na miña outra bitácora (en Barrapunto.es). Cando teña algo decente pasareivo-la dirección, por se se dá o improbable caso de que queirades botarlle unha ollada :-P. Mentres tanto, facendo limpeza entre papeis antigos, atopei unha poesía (en realidade só un borrador) que data da miña época de estudiante de instituto, se non me trabuco. E como perdín irremediablemente a que estaba a escribí-lo día que borrei o dos SS.OO. -reinicio do PC no peor momento, unido a que por primeira vez a escribía directamente no blog en lugar de facelo en papel coma sempre-, e quería deixarvos algo para que souberades que isto segue vivo, pareceume boa idea colgalo. Coma de costume, agardo as vosas críticas (e por certo, algunha vez poderiades ser un pouquiño máis duros, que sempre me dicides que vos gustan ;-).



Lembrando

 

Sentía o arrecedo do verde por todas partes

Tentando moldea-los versos,

recaía unha e mil veces

no pasado.

 

Recordaba a vida

coa frescura

dun neno xogando con area,

triscando coma un enorme atardecer

da infinita nada.

 

Coma o solpor traído da man

pola noitiña das tuas ondas,

capilares de intensidade coagulada.




Etiquetas: , , ,

2007/06/18 02:30. Autor: Román. #. Tema: Arte No hay comentarios. Comentar.

 

Soneto de Abril


 

  -Y bueno... ya que estamos con el tema, os subo otro poema. Éste es un soneto que he escrito a finales de Abril -hace menos de un mes, vamos-. Tiene un título original, ¿verdad :^P? Desde el punto de vista técnico, tiene versos endecasílabos (aunque ya sabéis que mediante diptongos, hiatos y sinalefas se le hace lo que se quiera a la métrica ^_^), y rima consonante con estructura ABBA ABBA ABA ABA (Como me empeñé bastante en usar ese esquema, me costó bastante acabarlo... quizá el final se me haya ido de las manos, no sé. Por ejemplo, mi amiga Iria cree que este poema significa algo completamente distinto de lo que yo trataba de expresar. ¿No es hermosa la naturaleza del arte -y yo pijo cuando digo estas cosas ^_^ -?). Desde el punto de vista artístico, espero que me deis vuestras opiniones ~_o .

 

 

 

Soneto de Abril


O arrecendo a xampú pola mañán
Un sorriso debuxado no espello
A mirada que me adica, de esguello
O roce, no meu ombro, da súa man

Os beizos van pintados de volcán
Un bolso novo e un vestido vello
Uns sexis calcetíns ata o nocello
Se hoxe se lle enfrontan, perderán.

Recolle o que onte deixou polo chán
-Fixemos, do meu cuarto, un cortello-
Pregúntolle de novo o nome, en ván.

Pídolle que volte algún serán
Dareille uns xureliños, e Godello,
e sexo, doce, coma un furacán.

 

Etiquetas: , , ,

2006/05/10 01:54. Autor: Román. #. Tema: Arte Hay 3 comentarios.

 

Poesía


 

  -Primera actualización. Estaba intentando escribir un ensayo sobre libertad -tanto en general como sobre la de expresión-, ya que no quería empezar duramente con un artículo sobre sistemas operativos. Pero me estaba quedando una chufa -además de bastante tostón, por cierto-, así que he decidido empezar con algo más suave: poesía. Ya avanzaba en el primer post de bienvenida que probablemente acabaría derivando hacia otros temas. Dicho y hecho, que bien me conozco ^_^. Estoy descubriendo, a medida que intento escribir en ésta mi bitácora (frase copyright Juán Cuesta ^_^), que los temas que creía que necesitaba compartir con el mundo pueden ser bastante anodinos para el resto de los mortales... y eso que lo estoy juzgando yo mismo mientras trato de escribir sobre ellos (!!). En fin...

 

  -Pues lo dicho, vamos a ello. Éste es un poema que escribí hace ya algunos años, a finales del 98, si no me equivoco -y si me equivoco, a principios del 99 ^_^ -. Como una gran parte de mis poemas, está en Gallego, mi otra lengua materna (Soy un bicho raro del bilingüismo, siempre he usado ambas lenguas -Español [Castellano] y Gallego- en todos los ámbitos. En realidad, uso el Castellano para escribir esta bitácora por la única razón que supone una diferencia para mí: para llegar a más gente -suponiendo que algún non-Galego-falante ^_^ se acerque hasta este blog-). Bueno, no me enrollo más -estoy descubriendo que es una tendencia natural mía o_O -. Espero que os guste. Ya me contaréis ~_o -dicho de otra forma, usad los comentarios si quereis-.

 

 

 

Poemas

 

Quebrache-lo meu cosmos

Burbullas

Estrelas

Poemas

Prometíchesme poemas

Prometinche a vida enteira

O Destino

Os meus soños

Prometíchesme poesías

Hei brindarchas algún día

Aquí estou

Para sempre

Non me odies por ilo

 

 

Etiquetas: , , ,

2006/05/10 01:48. Autor: Román. #. Tema: Arte No hay comentarios. Comentar.


Blog creado con Blogia. Derechos de autor con . Estadísticas. Suscribir RSS. Admin.
Blogia apoya: Fundación Josep Carreras; Emprendedor ven a Iniciador Aragón.